 | |
|
De zesde en zevende aflevering van zijn "Feuilletons", "Stoffer & Blik" en "De Schemer Daalt", waren vooral kruimels die Brouwers uit de hoeken van zijn rijke schrijversleven bijeen veegde.
Zelfs voor de liefhebber soms teveel een herhaald detail.
Door de toekenning van de Prijs der Nederlandse Letteren en de uiteindelijke weigering van die prijs door Brouwers, is er iets nieuws, iets actueels waarover Brouwers zich boos kan maken, met als gevolg dat het achtste deel van de Feuilletons, Sisyphus' bakens, weer echt ergens over gaat.
Het doet denken aan de "Extra Edietzie" waarin hij zijn breuk met De Arbeiderspers toelichtte.
Het is een "vloekschrift" en het accent ligt daarmee misschien iets te veel op de polemiek als zodanig, in plaats van op het onderwerp.
De achterflap sluit ook af met: "Brouwers en polemiseren: altijd een feest.
Hij is in de huidige Nederlandstalige letteren nog de enige overgebleven polemist: chagrijnig, streng, geestig en uiteraard, zoals we van hem gewend zijn, dit alles in zijn briljante stijl." Het heeft, net als veel besprekingen na het verschijnen, een beetje de toon van ' Onze Jeroen, hij moppert zo leuk.' Dat is waar, maar doet niets af aan de inhoud van het betoog. Dat betoog ga ik hier niet herhalen, ondersteunen, aanvullen, aanvallen of wat dan ook.
Ik volsta met op te merken dat er een belangrijk accent ligt op de "Krukkenpiloot Ronald hahaha! Plasterk." (blz 123), en dat daarmee iets getoond wordt over de relaties tussen politiek, wetenschap en cultuur, én over politieke verhoudingen tussen Nederland en België.
Het is een prachtig betoog met inhoud, dat gelukkig zondigt tegen de hedendaagse voorschriften van oneliners en sms-nieuwsgeving, door af en toe kleurrijk uit te weiden ("....., maar daar gaat het hier niet over......." (blz 122)).
Een boek om cadeau te geven aan elke politicus en elke wetenschapper in je vriendenkring.
Paul van Leeuwenkamp
|
|
| |
