**PATTY SCHOLTEN**

Deze website is mede mogelijk gemaakt door Glimworm IT
**PATTY SCHOLTEN**
"De ziel is een pannenkoek"
poëzie
auteur : Patty Scholten (foto)
uitgever : Atlas, Amsterdam/Antwerpen
97 blz., € 17, 95
ISBN 978 90 450 1869 0
www.uitgeverijatlas.nl


Op het gebied van het sonnet is Patty Scholten een begrip.
Vooral haar dierengedichten, ooit door Kees Stip Zoonetten genoemd, zijn bekend.
In 2000 kreeg ze de Kees Stip prijs voor Light Verse, waarbij de meester zelf de volgende hommage schreef:
"Jij koos me als je voorbeeld. Nooit bleef armer/ een voorbeeld achter bij wie 't eenmaal koos./ Want Patty Scholten, jij maakt voorbeeldloos/ het lichte vers veel lichter en veel warmer."
Met "De ziel is een pannenkoek" maakt Scholten haar naam weer helemaal waar, al hebben deze lichte verzen ook donkere diepten in zich.
Patty Scholten heeft eens gezegd dat ze soms uit het keurslijf van het sonnet zou willen losbreken en ze heeft dat eerder ook geprobeerd, in ieder geval met een paar rijmende verzen.

Misschien dat "De dood van een stad" het eerste vrije vers in haar bundels is, maar daarmee lijkt ze alleen te willen vertellen dat het vrije vers niet háár ding is, want het is een vertaling van een gedicht van Velibor Vidakovic, "een oude Serviër, aristocraat/ en schrijver van satire en gedichten", die in het verhaal van deze bundel een rol speelt.
Wie zit er trouwens op te wachten dat Patty Scholten iets anders gaat schrijven dan sonnetten?
Op dat gebied is ze immers een begrip en met deze "autobiografie in sonnetten", zoals de cover expliciet maakt, heeft ze weer een interessante en zeer leesbare toepassing gevonden - Regenjasmannen, Verliefd op de kapelaan, Ontmaagding bij de krokodillen, Hormonen volgen, Imitatiebruiloft, Huwelijk met de hippieridder, Fantasie en therapie, Midlifecrisis.....

Het verhaal is bij vlagen ook spannend, omdat je je afvraagt hoe het verder gaat met Arend, met de vader en de moeder, met de versjes, maar vooral hoe het gaat met de Dochter van een pianiste, met de Dochter van een architect, met Patty Scholten.
En daar gaat het om, om het verhaal en wat daarin wordt gezegd over het leven.
En hoe dat ook wordt gerelativeerd, want: "Ik heb mijn best gedaan, beschreef mijn dagen,/ gekleurd door weemoed die som bitter smaakte./ Maar of het klopt, dat moet u mij niet vragen." (Herinneringen).

Welk sonnet zal als voorbeeld deze overvolle bundel recht doen?
Er was een sonnet waarin ik een zin trof die inhoudelijk overbodig was en alleen voor het rijmschema was ingevoegd, precies die uiting van rijmdwang door de opgelegde vorm die mij zo tegenstaat, maar dat sonnet zou juist niet representatief zijn en bovendien kan ik het al bladerend niet terugvinden.
De titel "De ziel is een pannenkoek" is ontleend aan het sonnet De ziel, maar deze vergelijking is wellicht de minst geslaagde in deze bundel en daarom is ook dat sonnet niet geschikt.
Na verder bladeren en aarzelen, kies ik voor Hippiefilosofie, maar het had ook Verbeteringsgesticht, Regenjasmannen, Versjes schrijven, Dubbelnummer, Bouwen en slopen kunnen zijn, om er maar een paar te noemen.

Hippiefilosofie

Het was zo simpel. Iemand had besloten:
we gaan nu vreedzaam houden van elkaar.
Als teken gold het groeien van je haar,
daaraan herkende je snel soortgenoten.

En wie dat wilde, mocht zich best ontbloten.
Seks was plezier, elk paar was stapelbaar.
Merkkleding dragen was not done, vandaar
dat meisjes verfstof op hun kleren goten.

En vrijen was niet langer iets discreets,
geen oude, stijve normen alsjeblieft.
We waren aan de pil, er was geen aids.

Er waren toch taboes bij dat gevrij:
jaloers zijn mocht niet, je werd niet verliefd.
Ach ja, ik was het meestal allebei.

Een bundel sonnetten die soms leest als een spannend verhaal, luchtig maar met diepten die de lezer zal doen herinneren en tot overpeinzen zal aanzetten.

Paul van Leeuwenkamp